satgin(mehri a)

satgin(mehri a)

بهترین دوست انسان کتاب است
زیرا همانی است که می گوید

http://blog.360.yahoo.com/blog-9uNnxx81cqhGMCckRSF0lWsz;_ylt=Aly_D7qblsmWTnebr1OWZf20AOJ3
  • isfahan, is
  • member since Saturday, September 29 2007

Groups

Friends

satgin(mehri a)’s last login was 9 days ago. show recent activity »

My Favorite books

     
 
 
 

Public Notes

  • mahmoud m

    mahmoud m says

    گفتگو با خدا 1
    ديشب خوابي ديدم. خواب ديدم كه با خداوند گفت و گويي دارم.
    خداوند پرسيد: پس ميخواهي با من گفت و گويي داشته باشي؟
    گفتم آري، اگر وقت داشته باشي.
    خداوند لبخندي زد و سپس گفت من به اندازه ابديت وقت دارم.
    هرچه ميخواهد دل تنگت بگو...!
    پرسيدم چه چيز آدم ها تو را به شگفتي مي اندازد؟
    خداوند پاسخ داد: اين چيزها:
    آن ها از كودكي خويش ملول ميشوند
    براي بزرگ شدن شتاب مي كنند
    بزرگ ميشوند
    آنگاه دوست دارند به كودكي بر گردند!
    آن ها براي به دست آوردن ثروت سلامت خويش را مي بازند،
    ثروت را به دست مي آورند،
    آنگاه آن را در راه به دست آوردن سلامت خويش خرج ميكنند!
    آن ها بيتاب آينده اند،
    لحظه حال را فراموش ميكنند، و بدين سان
    نه در حال زندگي ميكنند و نه در آينده!
    آن ها چنان زندگي ميكنند كه گويي هرگز نخواهند مرد،
    و چنان مي ميرند كه گويي هرگز به دنيا نيامده اند!
    آنگاه دستان گرم خداوند دستانم را گرفتند و ما هردو لحظاتي سكوت كرديم.
    پرسيدم ما مردم عيال توييم اي خدا!
    دوست داري ما بيش تر ياد آور چه چيزهايي باشيم؟
    خداوند گفت:
    اين چيزها:
    شما نمي توانيد كسي را واداريد كه دوست تان داشته باشد
    شما فقط ميتوانيد خود را دوست داشتني كنيد.
    خوب نيست وضع خودتان را با وضع ديگران قياس كنيد
    بخشش را با بخشيدن ميتوان آموخت.
    ممكن است در مدت چند ثانيه؛
    در دل كساني كه دوست شان مي داريد زخمي عميق ايجاد كنيد،
    اما شفا دادن آن زخم سال ها طول خواهد كشيد.
    دارا كسي نيست كه مال فراواني دارد،
    بلكه كسي هست كه نياز كم تري دارد.
    هميشه هستند كساني كه شما را دوست دارند،
    اما نمي دانند چگونه عشق شان را ابراز كنند!
    ممكن است دو نفر به يك چيز نگاه كنند،
    اما آن چيز را متفاوت ببينند.
    بخشيدن يكديگر كافي نيست
    شما بايد خود را نيز ببخشيد.
    گفتم متشكرم خدا!
    آيا چيزي هست كه دوست داشته باشي آن را هميشه به ياد داشته باشيم؟
    خداوند دوباره لبخندي زد و گفت:
    " دوست دارم بدانيد كه من هستم،
    و هميشه خواهم بود"
    (اشو)

    posted 5 days ago. ( send a note )
  • reyhane

    reyhane says

    لزومی ندارد
    چيزی از چراغ و ستاره پنهان کنی
    برو پياله‌ات را پيدا کن
    وقتِ شام است
    می‌گويند قرار است سهمی از سايه‌روشنِ رود را
    به خانه بياورند
    يعنی به اينجا بياورنداينجا خانه‌ی شما نيست؟

    صالحی

    posted 8 days ago. ( send a note )
  • A m i r   H o s s e i n

    a m i r h o s s e i n says

    هیچ مدادی وقتی خیس می شود
    نمی نویسد
    چشم از کاغذهای کاهی بر می دارم
    قهوه ام را به یک جرعه سر می کشم
    و پیراهن سفید تو را به یاد می آورم
    و دامن گلدارت را
    در آستانه ی آشپزخانه

    http://teekany.blogfa.com/

    posted 10 days ago. ( send a note )
  • shahrzad

    shahrzad says

    گویی در چشمهای او هزاران درخت قهوه بود ... که اینچنین بی خوابی مرا تعبیر می نمود

    posted 12 days ago. ( send a note )
  • maryam

    maryam says

    شريعتي :«کلاس پنجم که بودم پسر درشت هيکلي در ته کلاس ما مي نشست که براي من مظهر تمام چيزهاي چندش آور بود ،آن هم به سه دليل ؛اول آنکه کچل بود، دوم اينکه سيگار مي کشيد و سوم - که از همه تهوع آور بود- اينکه در آن سن و سال، زن داشت. !... چند سالي گذشت يک روز که با همسرم از خيابان مي گذشتيم ،آن پسر قوي هيکل ته کلاس را ديدم در حاليکه خودم زن داشتم ،سيگار مي کشيدم و کچل شده بودم

    posted 2 weeks ago. ( send a note )
  • reyhane

    reyhane says

    و قبایلی هم هستند
    که آدمخوارند
    و مسافر مهمان را
    کباب می کنند ،
    شما اما
    از قبایل آدمخواران نیستید
    به کلاس های تئاتر می روید
    نقاشی و رقص را می شناسید
    و از قبایل آدمخواران نیستید
    و قبایلی هم هستند
    که از گوشت پیران قبیله شان تغذیه می کنند
    و از مسافران و غریبه ها می ترسند
    شما اما
    حرمت پیرهایتان را نگه می دارید
    و از مسافران و غریبه ها ترسی ندارید
    شما
    از قبایل آدمخواران نیستید
    به نمایشگاه و رستوران های تمیز می روید
    لبخند می زنید
    و یکدیگر را می خورید
    و از قبایل آدمخواران نیستید
    - شمس لنگرودی -
    - باغبان جهنم -

    posted 3 weeks ago. ( send a note )
  • Elham .K

    elham .k says

    feshar bar niruye takhayolat miafzayad.hengami ke chizi maneye kar nist,ruh baraye faaliat dalile kamtari miabad.ensan jaee ke vaghti mahdud,va andazehiy moayan baraye sokhan dar dast darad,adat mikonad tanha be anchizi biandishad ke asasist va ba shedati do barabar zendegi mikonad chon vaghte kamtari darad....zire yogh ast ke mitavan pey be arzeshe azadi bord.....

    posted 3 weeks ago. ( send a note )
  • shahrzad

    shahrzad says

    مرسی که هستی
    و هستی را رنگ می‌زنی
    هيچ چيز از تو نمی‌خواهم؛
    فقط باش
    فقط بخند
    فقط راه برو
    نه. راه نرو
    می‌ترسم پلک بزنم
    ديگر نباشی

    posted 3 weeks ago. ( send a note )
  • mohsen y

    mohsen y says

    اشتباه فرشتگان



    درويشي به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده ميشود .

    پس از اندك زماني داد شيطان در مي آيد و رو به فرشتگان مي كند و مي گويد : جاسوس مي فرستيد به جهنم!؟

    از روزي كه اين ادم به جهنم آمده مداوم در جهنم در گفتگو و بحث است و جهنميان را هدايت مي كند و...

    حال سخن درويشي كه به جهنم رفته بود اين چنين است: با چنان عشقي زندگي كن كه حتي بنا به تصادف اگر به جهنم افتادي خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند

    posted 3 weeks ago. ( send a note )
  • Ramin Lion

    ramin lion says

    آلفرد نوبل، نامى كه هم با ديناميت و هم با صلح قرين ميشود



    بيست و يكم اكتبر، سالروز تولد آلفرد نوبل، شيمى دان سوئدى است. نام آلفرد نوبل، مدت يكصد سال است كه، پيش از همه ما را به ياد وصيت نامه او مياندازد. زمانيكه آلفرد نوبل در سال ۱۸۹۶فوت كرد، ۳۵۵ اختراع گوناگون به نام او ثبت شده بودند.
    او صاحب تقريبا ۹۰ كارخانه در ۲۰ كشور متفاوت بود. نوبل ميراث خود را به تمامى جهانيان اهدا كرد. نوبل وصت كرده بود كه، بهره تمامى دارائيهاى او به شكل “جوايز، هر ساله به كسانى اعطا گردند كه، بيشترين بهره ها را براى انسانيت داشته اند.” از جمله در رشته هاى شيمى، فيزيك، پزشكى، ادبيات و تلاش در راه صلح. جايزه صلح نوبل بايستى به خواست آلفرد نوبل، اصولا تنها به مدت ۳۰ سال پس از فوت او اعطا گردد زيرا او اميدوار بود كه، پس از اين مدت، ديگر نيازى به اين نشان وجود نخواهد داشت.
    آلفرد نوبل در سال ۱۸۳۳ در شهر استكهلم سوئد چشم به جهان گشود. پدرش كه معمار بود، كمى پس از تولد او به سنت پترزبورگ رفت و كارخانه اى را جهت توليد مينهاى زمينى براى واحدهاى روسى تاسيس كرد. چند سال بعد، ديگر افراد خانواده به او پيوستند. پسران خانواده در رشته هاى زبانهاى خارجى، ادبيات، فلسفه، رياضيات، فيزيك و شيمى درس خصوصى ميگرفتند. حدود سال ۱۸۵۰ آلفرد نوبل در كالج فرانسه به نزد شيميدان Jules Pelouzes رفت و اينجا بود كه او براى نخستين بار با نيترو گليسرين سر و كار پيدا كرد. اين ماده منفجره اگر چه شناخته شده بود اما، مشكلات كار با آن، مانع از استفاده از آن ميشدند.
    با خاتمه جنگ Krim در سال ۱۸۵۶كه در آن روسها، عثمانها، فرانسويها و انگليسيها شركت داشتند، كارخانه پدر آلفرد نوبل، دچار ورشكستگى شد. به اين ترتيب والدين او به سوئد بازگشتند و پسرهاى خانواده در روسيه ماندند. پس از سالهاى متمادى انجام آزمايشهاى گوناگون، آلفرد نوبل موفق شد، نيترو گليسرين را با باروت مخلوط كرده و بوسيله يك فتيله آتش بزند. در استكهلم براى نخستين بار در سال ۱۸۶۳ اين روش بكارگيرى به نام او ثبت شد. سپس اختراعات او ادامه يافتند. قدم گذاشتن از دنياى علم به بخش صنعت، براى او زمانى ميسر شد كه، يك شركت اوراق بهادار تاسيس كرد و كارخانه جديدى را احداث نمود، زيرا كارخانه قبلى اش منفجر شده بود.
    نوبل در سال ۱۸۶۶ به آمريكا رفت، جائيكه او بخاطر روغن انفجارى خود مورد تحسين قرار گرفت. در اين ميان كارخانه او در آلمان منفجر شد. مسئله امنيتى براى توليد روغن انفجارى را، نوبل در شمال آلمان حل كرد. او در اينجا يك نوع شن پر منفذ كشف كرد كه، به نيتروگليسرين اجازه جارى شدن ميداد. اين مخلوط را ميشد بدون هيچگونه خطرى، حمل و نقل كرد، زيرا ضربات، باعث انفجار آن، نميشدند.
    ديناميت در سال ۱۸۶۷ به نام نوبل ثبت شد. اين مجوزى بود، براى كسب پول فراوان در زمانيكه، خطوط راه آهن، پلها، ساختمانها و تونلهاى بسيارى در حال احداث بودند. بارها گفته شده است كه، نوبل بخاطر عذاب وجدان خود، چنين وصيت نامه بزرگوارنه اى داشته است. اما به غير از ماده منفجره باليستيت كه نوعى باروت بدون دود ميباشد، ديگر مواد انفجارى او، هرگز طى دوره زندگى اش براى مقاصد جنگى بكار گرفته نشدند.
    نوبل در كنار فعاليتهاى خستگى ناپذير علمى و شغلى خويش تمايل زيادى به ادبيات و تئاتر داشت و خود شعر ميسرود. نقل ميشود كه، آلفرد نوبل يكبار درباره خود گفته است،”من يك فرد بيزار از انسان هستم اما، بسيار با محبتم. اختلالات روحى فراوان دارم و يك ايده آليست به تمام معنا هستم كه، فلسفه را بهتر از غذا هضم ميكند.” اينكه او نسبت به انسانها احساس بيزارى داشته است را، وصيت نامه اش هر ساله نشان ميدهد، بويژه زمانى كه در تاريخ دهم دسامبر يعنى سالروز فوت آلفرد نوبل، نشانهاى نوبل اعطا ميگردند.

    posted 3 weeks ago. ( send a note )
  • A m i r   H o s s e i n

    a m i r h o s s e i n says

    و رسالت من اين خواهد بود
    که دو فنجان چاي داغ را
    از ميان دويست جنگ خونين بسلامت بگذرانم
    تا آنها را در شبي باراني
    چشم در چشم هم
    با خداي خويش نوش کنيم

    حسین پناهی

    salaam duste aziz
    ba ejazatun man daram miram safare daryaaei
    agar tu in modat safar be note dir javab dadam ozre mano bepazir ke dar safare daryaei be net dastresi nist vali dar har bandari dar harjaye donya ke basham dar avalin time yadi az dustan khaham kard

    posted 3 weeks ago. ( send a note )
  • shahrzad

    shahrzad says

    انگار حواست نیست من چقدر غم دارم
    انگار حواست نیست من چقدر سکوت می کنم
    حواست نیست من اینجا نیستم
    حواست به من نیست و به خستگی روحم
    و به تمامی اشک هایی